قالب وردپرس دانلود آبجکت 3Dmax پرنده فناوری

کارآمدی نظام اداری در گرو آموزش مدیران ( دولتی و خصوصی )

***

سر مقاله روزنامه اقتصادی و اجتماعی اقتصاد پویا ؛ کارآمدی نظام اداری در گرو آموزش مدیران ( دولتی و خصوصی ) :

منطق برنامه ­ریزی و توسعه کشور، همانند بسیاری از کشورهای دنیا، ایجاب می­کند که آموزش مدیران ( دولتی و خصوصی ) ، به عنوان طیفی استراتژیک، عملگرا و بسیاراثرگذار در توسعه ملی، همواره مورد توجه قرار گیرند. این توجه، گستره وسیعی از آموزش، توانمندسازی، تعالی و بهسازی را با تأکید بر جامعه مدیران کشور شامل می­شود.

مسلماً آنچه در مسیر تعالی مدیران و توانمندسازی بیش از پیش آنان مؤثر خواهد بود، کیفیت آموزش و برنامه­ ریزی آموزشی برای آنان است. بنابراین، شالوده اصلی این جریان(آموزش مدیران) باید مورد توجه قرار گیرد.

یکی از اصول توسعه یافتگی هر کشور ، کارآمدی نظام اداری میباشد. کارآمدی نظام اداری(از منظر توسعه اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی و… ) در گرو راهبری  شایسته مدیران کاردان، صالح، توانمند و متعهدی است که سکان‌دار سازمان‌های مختلف به‌ویژه وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی می‌باشند. تشخیص و شناخت صحیح مسائل و محدودیت‌های سازمان‌ها، درک شرایط تاریخی کشور، تجزیه و تحلیل، چاره‌اندیشی و ارائه راه‌حل‌های مناسب در زمینه‌های تخصصی مدیریت و …، مستلزم تجهیز مدیران این سازمان‌ها به دانش، بینش و مهارت لازم در برخورد با مشکلات پیرامونی می‌باشد.

بدیهی است مدیرانی در ایفای وظایف خود موفق‌اند که علاوه بر اعتقادات معنوی ـ دینی و باورهای ملی ـ مردمی، از شایستگی حرفه‌ای نیز بهره‌مند باشند. با چنین مدیریتی سازمان‌ها با کارایی و اثربخشی بیشتر می‌توانند به اهداف توسعه ملی جامه عمل بپوشانند و مردم جامعه نیز از خدمات آنها بهره‌مند گردند.شرط لازم تحقق اهداف پیش‌گفته، ضرورت و لزوم هماهنگی بین مهارت‌های مدیریتی و علم مدیریت را در نظام آموزشی مدیران، ضروری می نمایاند.

اگر فرهنگ سازمانی را نگرش ها و ارزش های مشترک اعضاء و اجزای یک سازمان بدانیم به جرأت می توان گفت نگرش کلی مدیران دولت  نسبت به آموزش بویژه آموزش مدیران ( دولتی و خصوصی )، بهای لازم را به آن نداده و در نتیجه نمی توان انتظار عملکرد ایده آل از این نگرش ها را داشت. لازم به ذکر است، بسیاری از دستورالعمل ها، بخشنامه ها و آئین نامه هایی که با فرهنگ سازمانی هماهنگ نباشند، یا اصلاً اجرا نمی شوند و یا تحت تاثیر فرهنگ سازمانی حاکم، دچار انعطاف می‌شوند. بنابراین صرفاً با ارائه دستورالعملها، قوانین و دستورات مدیریتی نمی توان انتظار داشت تا آموزش سازمان تحول یابد. بلکه توجه به تغییر نگرش ها، ارزش ها و باورهای افراد و بویژه مدیران سطوح مختلف از اهمیت اساسی برخوردار است.

در چنین شرایطی ارتباط مناسبی بین سیستم آموزش و سایر سیستم های سازمانی از جمله سیستم شایستگی، سیستم پاداش و تنبیه، استعداد یابی و… وجود خواهد داشت. همچنین حلقه های بازخور به نحوی طراحی خواهند شد که موجب خودکنترلی و بهبود عملکرد سیستم های مختلف سازمانی گردند. لذا تجزیه و تحلیل سیستم ها و روشهای موجود در سطح سازمان علی الخصوص در حوزه آموزش و طراحی مجدد فرآیندها ضروری است.

***

مطلب پیشنهادی

خلاصه راهبردی طرح برنامه‌ریزی منطقه‌ای برای ایجاد اشتغال پایدار به‌منظور کاهش وابستگی معیشت کشاورزان به منابع آب

بحران آب، یکی از مهم‌ترین مسائل پیش روی امروز جامعه ایرانی است و در اولویت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *